توضیحات
بخشی از کتاب:
رویدادهای واقعی
ساعات ناامیدی
در ابتدای روابط ما با یکدیگر، اولین خلوتگزینی را با هم برنامهریزی کردیم. در جستجوی آرامش ذهن خستگیناپذیر خود بودیم و بیدار شدن از خواب آرزوها، وقتی یکدیگر را ملاقات کردیم هر دو سالها بود که تمرینات مدیتیشن را انجام داده بودیم و حالا میبایستی یک شرایط برای یک هفته انزواگزینی و روزه و پرهیز (غذا، صحبت و نداشتن روابط جنسی) و مدیتیشن داشته باشیم. در بالا در یک فاصلة مهآلود کنار کوه، جائی پرت در جزیره مایو، آلونک کوچکی برای مدیتیشن وجود داشت.
تنها در قلة کوه، این یک آزمایش بزرگ از قطع هر نوع رابطه است. آیا ما کماکان پس از یک هفته میتوانیم راجع به هیچ چیز خودمان صحبت کنیم؟